رویکرد CBT یا رفتاردرمانی شناختی

رویکرد CBT یا رفتاردرمانی شناختی (Cognitive Behavioral Therapy) یکی از رایج‌ترین و مؤثرترین روش‌های درمانی در روان‌شناسی است. این روش بر این فرض استوار است که افکار، احساسات و رفتارهای ما به هم مرتبط‌اند و تغییر در یکی از این حوزه‌ها می‌تواند بر بقیه تأثیر بگذارد.

 

اصول اصلی CBT:

۱.شناخت افکار منفی و ناکارآمد – بسیاری از مشکلات روان‌شناختی از باورها و الگوهای فکری ناسالم ناشی می‌شوند. CBT به افراد کمک می‌کند که این افکار را شناسایی و اصلاح کنند.

۲.اصلاح الگوهای رفتاری ناسالم – افراد یاد می‌گیرند که چگونه رفتارهای خود را تغییر دهند تا واکنش‌های بهتری نسبت به موقعیت‌های چالش‌برانگیز داشته باشند.

۳.تمرکز بر زمان حال و حل مسئله – برخلاف برخی از رویکردهای روانکاوی که به گذشته می‌پردازند، CBT بیشتر بر مشکلات کنونی و راهکارهای عملی برای بهبود آنها تمرکز دارد.

۴.تمرین و تکالیف خانگی – بیماران اغلب تمرین‌هایی مانند ثبت افکار، مواجهه با موقعیت‌های اضطراب‌زا، یا انجام رفتارهای جدید دریافت می‌کنند تا تغییرات را در زندگی روزمره خود اعمال کنند.

۵.کوتاه‌مدت و ساختاریافته – درمان CBT معمولاً کوتاه‌مدت (معمولاً بین ۶ تا ۲۰ جلسه) است و جلسات آن ساختار مشخصی دارد.

 

کاربردهای CBT:

•افسردگی و اضطراب (شایع‌ترین کاربردها)

•اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)

•فوبیا و اختلالات اضطرابی

•مدیریت استرس و خشم

•اعتیاد

•مشکلات خواب

 

این روش یکی از علمی‌ترین و کارآمدترین درمان‌های روان‌شناختی محسوب می‌شود و بسیاری از افراد از آن برای بهبود کیفیت زندگی خود استفاده می‌کنند.